(voor de leesbaarheid mag voor jij ook u en voor hij zij gelezen worden)
Klavarskribo is een muziekschrift dat véél eenvoudiger te leren is, dan het traditionele schrift. Maar wat betekent dat voor het nemen van lessen?
Nou laten we maar meteen beginnen met het wegnemen van een hardnekkig misverstand (wat ook nog eens een negatieve indruk van Klavar geeft...) dat je met makkelijker lezen ook meteen kan spelen wat er staat! Helaas, er zijn echt een paar voorwaarden waaraan moet worden voldaan om jezelf en anderen gelukkig te maken met je kunsten!
- de muziek kunnen lezen
- de juiste toetsen vinden op het juiste -onderlinge- moment en
- het tot klinken brengen zoals de componist het bedoeld heeft, de "voordracht".
Voor het eerste is Klavar een uitstekend hulpmiddel, voor 2 en 3 praten we over "speeltechniek" en dan is een leraar ontzettend belangrijk om je bv te helpen met de "vingerzetting" (hoe speel je technisch zo goed mogelijk die combinatie van toetsen?) en de voordracht; hoe 'hard' raak ik de toetsen (piano) of hoe registreer ik (klanken kiezen) bij orgelmuziek?
Daarnaast let een goede leraar ook op je zithouding, spierspanning etc. om het voldoende vol te kunnen houden en rsi te voorkomen. Hij/zij zoekt de juiste moeilijkheidsgraad zodat je je niet overtilt en gefrustreerd raakt. Omdat je namelijk alle muziek (!) snel kunt lezen... wil je het dan ook spélen... Maar dat vereist natuurlijk wel techniek en routine! Dus helaas, dat is oefenen, oefenen en oefenen... Net als bij het traditionele schrift...
Maar toch komt klavar weer met een voordeel! Omdat het zoveel minder inspanning en gepuzzel is om te lezen wat er staat heb je veel meer tijd en zin om meteen aan de voordracht te werken en je op de vinger/speeltechniek te concentreren! Is een ander nog bezig met het vinden van de juiste toetsen, jij bent al bezig met genieten!
Overigens zal iedereen die géén les genomen heeft het later altijd beamen : je schiet niet op want je blijft meestal hangen op een laag muzikaal nivo en je leert jezelf technische fouten aan. Is dat erg voor een amateur? Ja, want je wilt toch steeds moeilijker stukken kunnen spelen.... maar je grens ligt vast... Afleren is zoveel moeilijker dan vanaf aanvang goed leren!
En dan natuurlijk de bekende stok achter de deur; de leraar verwacht wat van jou na 14 dagen dus je werkt eraan, ook als je op dat moment liever in de tuin zou liggen...
Kortom, doen dus!
Les nemen! Je zult er absoluut geen spijt van krijgen en zelfs bewondering oogsten voor de snelheid waarmee je leestechnisch gezien 'moeilijke' stukken speelt!
En als ik nu naar het conservatorium wil?En als ik nu naar het conservatorium wil?
Dan zeggen we heel eerlijk, leer de traditionele notatie. Niet omdat klavar te kort schiet maar omdat je als conservatoriumstudent alle lessen, de bladmuziek, voorbeelden en studieboeken uiteraard in het gewone schrift zult krijgen. Dus daar zul je je dan toch echt door doorheen moeten worstelen... Reken op 2-3 jaar om in alle toonsoorten net zo vlot te kunnen lezen als een klavarspeler. Maar voor iemand die een professionele opleiding volgt is het gewone schrift na een paar jaar meestal geen enkel probleem meer.
Voor alle zekerheid; in klavar lees en speel je exact hetzelfde als in het gewone schrift en samenspel is voor 100% mogelijk!
Wie nog mocht denken dat in klavar geen theorielessen verkrijgbaar zijn vergist zich. Er zijn genoeg boeken, naast de schriftelijke lessen, waarvan de muziekvoorbeelden in klavarvoorbeelden zijn omgezet. Onder andere Algemene Muziekleer van Kaasjager, (no. 12600, verkrijgbaar bij de Stichting) verduidelijkt in 200 blz. een breed scala aan onderwerpen maar er veel meer! Vraag hiernaar bij de Stichting in Ridderkerk.
