Voor de onwetende, toevallige bezoeker van de website van de Klavarvereniging, is de meest cruciale vraag niet 'Wat is de Klavarvereniging Nederland' maar de vraag: 'Wat is Klavar?'.
Klavarskribo (of korter: Klavar) is een muziekschrift (notatiesysteem), dat in een aantal opzichten afwijkt van de gebruikelijke notatie (je weet wel, met vioolsleutel, bassleutel, kruisen, mollen enzovoort). Het grote voordeel van Klavar is dat het lezen van muziek veel eenvoudiger is waardoor spelen van muziek voor iedereen bereikbaar wordt.
Voor een volledige uitleg met voorbeelden kunt u terecht bij "de stap naar klavar" en dan "lessen". Voor een snelle indruk en om nieuwsgierig te worden (?) volgt nu onder "lees meer" een samenvatting van de kenmerken en voordelen.
Verticale notenbalk
De Klavar-notenbalk bestaat uit groepjes van twee en drie verticale lijnen, verbeeldend de zwarte en witte toetsen van een klavier. Daartussen en daaróp worden de witte en zwarte no
ten (toetsen) getekend. Het meest opvallende verschil met de klassieke notatie is ongetwijfeld ook dat de noten van boven naar beneden worden gelezen en daarmee in lijn van de handen liggen. Het midden van het klavier wordt met twee verticale stippellijnen aanngegeven. Links daarvan dus de centrale C, tussenin de D, en rechts daarvan de E. En zo vervolgens.
In tegenstelling tot het traditionele schrift kent klavar geen 'sleutels' (dat zijn tekens vooraan de muziekbalk met een functie die in klavar overbodig is). Het regelmatig omschakelen van sleutel (wat betekent dat elke noot weer een andere plaats heeft!) is bij klavar geheel onbekend omdat:
Elke noot een eigen vaste plaats heeft!
De bekende kruisen, dubbelkruis/mol en herstellingstekens zijn in de Klavar-notatie dan ook niet nodig! Je kunt je dus nooit vergissen in de toets die je aan moet slaan!!
Klavar kent twee soorten noten: witte en zwarte. De witte worden gespeeld op de witte toetsen en de zwarte op de zwarte toetsen van een klavier. Alle noten zijn voorzien van stokken; de stok naar rechts wordt met de rechterhand gespeeld, de stok naar links: linkerhand. Een noot duurt steeds door tot de volgende van dezelfde hand of stem, tenzij een stopteken of doorklinkstip wordt gebruikt. Er is dus geen verband tussen vorm en duur van een noot. Er zijn dus geen vlaggen, duurstrepen en rusttekens, zoals bij het traditionele schrift. Ook dit maakt het lezen zo eenvoudig!
Maat en ritme
Maat en ritme worden grafisch genoteerd. Dat betekent dat de afstand tussen de noten bepalend is voor de duur ervan. Het grote voordeel is: je hoeft niet te rekenen met stippen, streepjes, vlaggetjes en punten etc. om de tijdsduur (aantal tellen) van een noot te bepalen! Je ziet het namelijk letterlijk voor je! Iemand met een normaal ritmegevoel kan er zo mee overweg!
(wist je trouwens dat in de traditionele notatie de drukker ook zoveel mogelijk probeert de noten die tegelijk moeten klinken onder elkaar te zetten ? Maar eigenlijk moest dat niet nodig zijn; immers een streep, punt, vlag etc. bepaalt toch hoelang de toon duurt?! Maar als de drukker het NIET zou doen, is het traditionele schrift NIET te spelen!)
Met Klavar wordt spelen weer leuk: 'what you see is what you get'. Je hoeft geen moeilijke 'vertaling' te maken om er achter te komen welke noot je moet spelen. Nee, je ziet exact aangegeven welke noten je op welk moment moet spelen.
En als ik nu naar het conservatorium wil?
Ja, dan zul je toch echt door de tijdrovende eigenschappen van het traditionele schrift heen moeten worstelen... Reken op 2-3 jaar om in alle toonsoorten net zo vlug te kunnen lezen als een klavarspeler. Daarna verdwijnt het voordeel van klavar en kan zelfs een beperking worden want niet alle muziek is meteen beschikbaar.
Is de muziek in klavar dan anders dan in de trad. notatie? Nee, totaal niet! Geen noot, geen teken! Maar als cons. student heb je ook klassikaal les en krijg je muziekvoorbeelden op papier en ondersteunende theorieboeken. Maar niet in klavar... dus loop je gewoon vast. Voor iemand die een professionele carrierre wil maakt het lastiger muziekschrift na 3 jaar niets meer uit. Voor de hobby-speler scheelt het wel ontzettend veel want die kan meteen aan de interpretatie werken in plaats van puzzelen welke toets het nu weer moet zijn en hoe lang die moet duren...
Kortom:
Klavarskribo is speelplezier!
